(Si crees que este trabajo merece ganar el Premio Popular Beldur Barik, de 300 euros, pincha en “Votar”)
Egilea: Itsaso Garro Irastorza

Kategoria: 1. (12-17 urte)

Herria: Beasain

GAUR

Atera nahian nabil,

Atera nahian

giltzapeturik uzten nauten

zure barroteetatik,

estu lotzen nauten horietatik.

 

Ihesean nabil

men egitetik,

zure burdin begiradatik,

barrenak husten dizkidaten jipoietatik,

ezaren pare sentiarazten didaten ubeldura literarioetatik.

 

Maite zaitut,

Eta badakizu,

Horregatik,

nire maitasuna bortxatzen duzu,

nahi duzun eran maneiatzen,

zure gustuko dantzetan mugitzera behartzen.

 

Eta zuk,

Zuk ez nauzu maite.

Eta noizbehin

maitatu izan baninduzu,

irudi horiek lausotuak izango dira .

 

Zure harrokeriak usteldu zintuen,

berekoikeriak ito ,

zure beldurren preso egin ninduzun.

 

Zoriontsu sentiarazi ninduzun

garai haiek herdoildu ziren.

Oroimen horietatik zintzilik egon naizen arren,

ene arima urratuarazten amaitu duten arte.

 

Eta nazkatu naiz,

ene burua ere maitatzen

hasi naiz azken aldian.

 

Zoriontasuna dastatu nahi dut ,

luzaroan izan da ene izatetik urrun

eta jadanik ahaztua dut.

 

Zure besoen arteko barroteak

suntsitzeko gai naiz azkenik.

 

Gaur da eguna,

Gaur berriz jaio naiz,

Gaur egin naiz nire buruaren jabe,

Gaur entzun ahalko duzu nire oihua,

askatasun oihua.

Gaur aske naiz eta.

Etorkizun zabala dut nire begien aurrean.

Eta zu,

zu ez zaude han.

Urrun ikusten zaitut,

jada, iraganean.