Atzo ez dakit zenbatetan abestu eta dantzatu nuen abestiarekin esnatu naiz. Esnatzen noan heinean abesten dut, edo behintzat abesti hori dela antzematen da... Herriko jaiak. Urte oso bat egun hau iristearen zai instian urtea eman ondoren... eta azkenean iristen da apunteak, azterketaren agobioak atzean uzteko garaia... eta kuadrilla osoarekin udari rollo onarekin hasiera emateko unea ere iristen da. Dugun guztia emanez. PI PI! Mobila da. Taldeko whatsapp taldea. Bideo bat. Gero begiratuko dut. Besteekin bazkaltzeko jeiki egiten naiz. Gaur egun handia da eta bazkari familiarra dugu. Egun honetarako urtero etortzen diren lehengusu eta lehengusinekin.


Abesti berdinarekin jarraitzen dut buruan dutxa hartzen dudan bitartean. Eta bart zein ongi pasatu genuen ere gogoratuz. Bapatean… DAN-DAN! Atean norbait golpeka dabil. Nire neba da. Azkar ibiltzeko, sartu behar dela. “Zelako pasada bideoarena, ikusi al duzu?” ohiukatzen du atearen beste aldetik. Banoa! diot nik, eta taldera bideo bat ailegatu dela gogoratzen dut baina ez dudala ireki. Tontakeri bat izango delakoan nago, geroago ikusiko dut. Hainbat mezu bidaltzen ditugu.. egun guztia online egotea oso nekagarria dela.


Janstera noa. Nire logelara bueltan, bideoaren ostean 40 mezu ikusten ditut. Gainbegirada bat ematen dut eta guztiak onda berdinekoak dira... “normala… zelako mozkorra zuen gainean…”, “zelako lizuna”, “klasekoei bidali diet eta flipatu dute!”, “zelako barreak… ea nola ateratzen den gaur…”, “nik ligatu nahi izan nuen eta begira nola amaitu zuen…”, “nirekin ligatu nahi zuen, bero zegoen…” eta horrelako mezu asko. Egia esanda, bideoa ikusteko kuriositatea dut. Play-a sakatzen dut. Ingurunea ezaguna egiten zait, eta baita entzuten den abestia, esnatu naizen abesti bera baita. Atzoko irudiak dira. Dantzan eta hizketan egon ginen plaza ondoan dagoen banku batenak... Urrutitik grabatutako irudiak dira. Eta bankuan, neska eta mutil bat jo ta fuego daude... beraien aurpegiak ezagutzen ditut. Konfidantza haundia ez dudan nire gelako neska da, eta mutila, nire nebaren gelakoa. Txosnak ligatzen ikusi nituen. “Ze jatorrak” pentsatu nuen.



Nire lehenengo erreakzioa flipatzea izan da. Eta gero, nolabait grabazioaren konplize sentitzen naiz. Klaseko neskari mezu bat bidaltzea gustatuko litzaidake, jendea inozoa dela esateko, eta nahi duenarekin egoteko eskubide osoa duela (edo hori da behitzat orain barrez dauden eta neska lizuna dela esaten duten ahotik entzun dudana askotan). Baina ez dakit ere oso ondo nola esan. Ziurrenik bideoa bere mobilean ere izango du. Eta gogoan ditut taldeko mezuak. Gehienak beraren inguruan, guarra bat dela, eta bilatzen zuena lortu zuela esaten dutenak...


Logelatik ateratzen naiz. Nire neba barre batzuk bota dituela esaten dit, erreprodukzio asko dituela, zelako makina mutila... eta horrelakoak esaten dizkit. Aski da. Ez dut guzti honen konplize bilakatu nahi. Ez dut izan nahi. Ez noa konplize izatera.


Barre batzuk botatzen badituzu...

Normala dela, jende guztiaren aurrean jartzen bazara esaten baduzu...

Grabatu bazenuen....

Igo bazenuen...

Partekatu bazenuen...

Esparru publikoan pasatu zenez grabatu/zabaldu/beraien intimitatea bortxatzeko eskubidea duzula pentsatzen baduzu...

Ezezkoak diren komentarioak egiten badituzu...

Neskaren gorputzaren inguruko komentario ezezkorrak egiteko aprobetxatzen baduzu...

Neska eta mutila bikote bat izanda, neska tutu bero bat bada eta mutila aldiz, makina bat...

 

...Konplize zara.

 

Nik ez dut nahi izan. Ni izan nintekelako bideoan agertzen dena eta inork ez duelako baimenik edo eskubiderik zer egiten dudan kuestionatzeko, NIRE INTIMITATEA baita. Taldean idaztera noa. EZ DU GRAZIARIK. EZ DUT GUZTI HONEN KONPLIZE IZAN NAHI. DANTZATU, GOZATU, LIGATU NAHI DUT, NIK NAHI EZ DUDAN INORK GRABATU GABE.