Pentsatu, eztabaidatu eta ekin
Beldur Barik jarrerarekin!

Bakarrik sentitzen naiz maitasunaren aurrean, erabat babesgabe. Maitasunak gainditu egiten nau, maitasuna agertzen denean oso txikia sentitzen naiz eta ez da, pentsatu dezakezuen bezala, ez dudalako jakiten zer egin. Guztiz kontrakoa: beldurtzen nauena zera da, badakidala une bakoitzean zer egin behar dudan. Zergatik nire bizitzako beste kontu batzuekin ez daukat ideia izpirik ere zer egin behar dudan eta honekin, danba!, oso garbi, garbiegi dut.


Maitasuna agertzen denean pasioz bizi behar (omen) dut. Mutila izanik, neskekiko maitasuna pasioz eta mutilekikoa lotsaz bizi behar (omen) dut. Lagunekiko maitasuna ez (omen) da maitasuna, noski, beste gauza bat (omen) da; maitasuna (omen) da jende guztiarentzat hain misteriotsua, hain azaldu-ezina eta aldi berean munduaren epizentroa. Ba nik aspaldi utzi nion sinisteari hain gauza misteriotsu eta azaltzen ezinezkoak nire bizitzaren zentroa izan behar zirela. Inork ez daki zer demontre den maitasuna, baina gero “denok maitemindu behar dugu, “ez gara ezer maitemindu arte”, “ikusiko duzu gertatzen zaizunean”... Nik uste hemen tranpa dagoela.


Noski nahi  dudala jendea maitatu, jende asko maite dut gainera, baina horrek ez du esan nahi sinetsi behar dudanik maitasunaren pakete osoa. Egun batetik bestera maitemindu behar dudala. Ba ez. Maite dudan jendea beste jende batekin ondo konpontzen bada gaizki sentitu eta haserretu behar dudala. Ba ez. Norbait maite badut normala dela batzuetan nire burua ez kontrolatzea eta bestea nahi ez duen zerbait egitera bultzatzea. Ba ez. Maite badut norbait berarekin uneoro egon nahi dudala. Ba ez. Maite dudan pertsona babestu behar dudala munduko gaitz guztietatik bere bizkartzaina izango banintz bezala. Ba ez. Norbait maitatzeak eskubidea ematen didala uneoro non, zertan eta norekin dabilen jakiteko. Ba ez. Jarraitu nezake baina “ba ez” larregi jarri ditut testu honetan.


Ez ditut nahi gauzak argi izan, ez eta maitasunak “itsutzen” (oh!) nauen uneetan ere. Nire buruari, parekoari, parekoei eta inguruari begiratu eta pentsatzeko eta sentitzeko gaitasuna izan nahi dut. Maitasunari begiratu nahi diot ez burutik behera erortzen zaigun ur baldekada bezala baizik eta egunez egun betetzen eta husten goazen ur erreserba bezala, bere korronte eta olatuekin, noski.



via GIPHY


Guardar


Guardar


Guardar


Guardar

Baina, baina, baina...bagaude irailean!!! Zer moduz opor osteko krisia? Zer moduz joan da itzulera eskolara edo lanera? Ziur dagoeneko atzazalak jateari utziko diozula erabaki duzula, agenda berria erosteko zorian zaudela, puntualitatea zure erlijio berria bihurtzea pentsatu duzula eta agian kitarra, makrame edo zumba klaseetara apuntatuko zarela bihar bertan. Zer dela eta egiten dugu guzti hau orain? Ba iraila delako, eta iraila, urtarrilarekin batera, intentzio onen hilabetea delako. Ikasturte/urte hasierako helburuak, ahoran usain txarra duzunean menta txikle bat jatea bezain erabilgarria da... Zuk zure buruari ziurtatzen diozu egindakoak zure egoera hobetuko duela... Baina benetan espero zenuen efektua izango al du?


Anyway, hainbeste ikasurteko xede berriren artean, nik uste dut momentu ona izan litekeela zure bizitza benetan aldatuko duen zerbaiti buruz hausnartzeko. Begiratu zure ingurura. Ikusi makusi. Zer ikusi? Eta ez naiz mendi berdeei, kantauri itsasoari edo heteropatriarkatu kapitalistak ekarri digun krisis sistemikoari buruz ari.


 

Nor daukazu zure aldamenean? Nolakoa da zure familia? Zer motatako bizitza soziala daukazu? Kuadrillan irten zara mundu honetan agertu zinenetik? Edo nahiago duzu petit comitéan kalitatezko lagun gutxi batzurekin geratu? Gelan norekin erlazionatzen zara? Eskolaz kanpoko ekintzetan jende berria ezagutu duzu? Agian minutu pare bat behar dituzu honi buruz pentsatzeko...beraz... ready, steady... GO!!!


Sarritan, gertatu ohi da, betebehar, plan eta egiteko gauza gehiegi ditugula gure bizitzetan, eta ez daukagula benetan nahi dugun bidea jarraitzen ari garen ikusteko denborarik. Horrexegatik, gaur, alboan dauzkagunak aztertzeko beta hartuko dugu. Zure lagunak kontzienteki aukeratu dituzu? Zeren arabera? Planak zuk zeuk egiten dituzu edo planak egiteko obsesioak zure bizitza zuzentzen du? Pozik egoteko milaka gauza egiten dituzu, eta gauzez gainezka egoteak ez dizu patxadaz eta lasaitasunez bizitzeko aukerarik ematen? Welcome to the club!!! Ez zaude bakarrik!!! Eraikitzen ari garen jendarte honetan, autodeterminazio eskubidea aldarrikatzea ahaztu egiten zaigu. Rutinak markatzen digun erritmo zoro honekin diabolo bat izango bagina bezala mugitzen egon beharrean, gure bizitzan dauden gauzak eta pertsonak hautatzeko aukera merezi dugu. Beraz, heldu da momentua, lagun maitea: te bat prestatu, eseri aulki batean, har ezazu boligrafoa eta papera... Zure eguneroko jendearen analisia egiteko unea heldu da!




via GIPHY
Gaur post hau, kalitatezko adiskidetasun erlazio afektiboak sortzeko sortu dugu! Are you ready?? Prest??? Hemen doakizkizu zenbait galdera pentsatzen joan zaitezen:

  •  Zenbat kontaktu dituzu zure telefono agendan?

  • Zenbat lagun dituzu Facebook-en?

  • Zenbat jendek jarraitzen zaitu instagramen?

  • Zenbat jende joan zen zure azken urtebetetze festara?

  • Bihar etxez aldatuko bazina nork lagunduko lizuke kutxak igogailurik gabeko hirugarren pisu horretara igotzen?


Tik tak tik tak...
Ez naiz matematiketan aditua, baina ziur nago zenbakiak eta kopuruak aldatu direla galderen arabera...zergatik? Badakigu lagunak, kideak eta ezagunak ezberdintzen? Maitasuna eta arreta bera ematen diogu inguruan dugun pertsona orori? Zergatik?

Fruta dendara zoazenean, badakizu kolpeak dauzkaten frutak ezberdintzen?  Kolpetuta dauden frutak erosteak, merezi al du? Bai? Ez? Zergatik? Egia esan, denak izan gaitezke fruta kolpetuak noiz edo noiz, baina badakigu jateko ongi dauden frutak, konpost zakarrontzira botatzeko frutetatik ezberdintzen makrodiarrea izan ez dezagun? Esan nahi dudana zera da: lagun bat espero zenuena ez denean, zer egiten duzu pertsona horrekin? Nola eraikitzen da erlazio funtzional, osasuntsu eta polit bat? Eta ez gara bikoteari buruz ari, baizik eta lagunei edo familiari buruz baita...


Beno, ba guzti honi buruz irakurri nahi izatekotan... ez ezazu gure hurrengo post-a galdu!!!!

 

Guardar

Guardar

Guardar

Guardar


via GIPHY

Gaur goizean aspaldi aurkeztu genizuen eszena hura etorri zait burura tupustean. Gogoratzen duzue? Bertan neska bat parkean dago, jolasean, bapatean mutil bat datorkio, bultzatu egiten du, eta baita kakari buruz hemen idazteko ederregiak ez diren hiz batzuk esan ere... Neska, babes bila, amarengana jotzen duenean, amak bere onerako zerbait esaten diolakoan, zera botatzen dio: “bere gustokoa zarelako egin du”. Zenbat eta zenbat aldiz entzun duzue honelako zerbait??? Zergaitik daukagu hau barneratuta? Baina ze demontre! Hemen hasten dira arazoak dio off-ean dagoen ahots batek. Maitasuna bezain ederra izan beharko litzatekeen zerbait, konturatu gabe, eguneroko kanpoko influentziengatik, minarekin, indarkeriarekin, sufrimenduarekin hasten gara lotzen. Eta zuek aurkeztu dizkiguzuen hainbat gauzekin ere...



Maitasun erromantikoa


“Por un lado, los príncipes azules, los zapatos de cristal y las manzanas embrujadas. Por otro lado, las medias naranjas, los candados y las cajas de bombones con forma de corazón. Con los años me he dado cuenta de que los principes no son tan azules y ya no beso sapos. He aprendido que los zapatos de cristal se rompen, y que a las doce de la noche la carroza no se convierte en calabaza.”


“Atrevida por ser yo, atrevida por pensar. Tengo ganas de romper esquemas y quemar las etiquetas”.

Zer gehiago esan dezakegu? Goazen eskemak apurtzera eta etiketak sutan jartzera! Edota dantzan!



Sin tí soy yo



Banaiz

Zu gabe, ez naiz ezer. Zu gabe, ez naiz ezer.

Zenbatetan entzun dugu esaldi kutre hau? Beste pertsona baten parte izan beharra normaltzat jotzen dugu inolako kuestionamendurikk gabe. Eta teorian balioa ematen digun pertsona hori ez badago... norberaren galbidea?! Inolaz ere ez!  Zurekin banaiz, zu gabe, banaiz ere! Eta kitto! Zertara dator beste pertsona baten konplementaritate izatearen behar honen normalizazioa? Ez litzateke hobea izango, bizitzaten bideetatik elkarrekin topo egiten dugun pertsonak garela barneratzea, eta bakoitza bere nortasunarekin, bere izaerarekin, bere autonomiarekin besteekin erlazioak eraikitzea posible dela sinestea? Fusioa, simbiosisa, biak bat famatua... Zergaitik bateratu behar hori? Eta normalean, bateratze hori ez da musutruk izaten... pertsona baten kalterako izan ohi dela, badakigu!! Ez dagoela benetako orekarik honelako erlazio patologikoetan, beti norbaitek besteak baino gehiegi maite duela dirudiela, eta  hori ez da polita!!! Gauzak ezberdin egin badaitezke, zergatik funtzionatzen ez duten patroriak errepikatu?  Beno, ba jakin dezazula/dezatela: Zu gabe, BANAIZ.



No con... troles

No controles mis vestidos, no controles mis sentidos, no controles mis amigos, no controles mis cariños... No con... TROLES! Maitasuna es da kontrola!!



Whatsapp

Eta mugikorrarena... Que No controles, no ME controles.



Sin medias laranjas

Ai laranja erdiak... Zerbaiten bila ibili behar... Badakigu askotan esan dugula... Baina laranja osoak gara, edo limoi osoak, edota sandia osoak, edota mazedonia gozo gozo bat!

 

Maitasun erromantikoaren inguruan hitzegin nahi duzu(t)enean... ondo etorriko zaizkizue horrelako bideoak! Hitz egiten al duzue honi buruz? Familiarekin? Lagunekin? Gelan? Hau ezin da esan gabe geratu!!!

Beldur Barik Lehiaketa 2017 martxan dagoela dakizue. Bideo hauetan Beldur Barik Jarrera maitasunaren aurrean ikusi dezakezue. Zuena zabaldu nahi baduzue... Kamera hartu, pertsonai guztiak bere tokian... eta... loving akzioa!

Guardar

Guardar

Guardar

Guardar

via GIPHY


Maitasun kontu hauetan sekulako nahaspila dut. Edo behintzat, saldu nahi diguten maitasun kontzeptu horretan. Badirudi itsasona nagoela, ohol baten gainean eserita, eta olatuak nola etortzen diren begira nago. Olatu handiak, txikiagoak, indartsuagoak... Batzuk kulunkatzen naute, beste batzuk gozatu ere egiten ditut... Olatu batzuk "Eman zuk lehenengo pausua!" esaten didate, batzuk "Hemen garrantzitsuena... bustitzea", "gogorra izan behar duzu", "hobeto askatasun askorik ematen ez badiozu", "gauza bat da ni lagunekin joatea, eta beste bat berak egitea...", "zure onurako da"... Eta beste batzuk ahotsa aldatu baina horrela diote "Lore eta urteurren ospakizunak? Motel...". Eta pentsamendu hauetan nagoela, taula hartu eta lurra ertzeratzera noa, itsasertzera. Horrek fijo lagungarria izango dela.


Eta behin hondartzan, zenbait zeregin izango ditut:

  • Mutilak vs neskak guda honetaz paso egiten dut. Eta leku guztietan saltzen saiatzen dira... Gauza, helburu ezberdinak ditugula saldu digute, eta egia esanez dut horrela denik... Mutilak indartsuak, gogorrak izan behar dutela harreman batetan, kontrola eraman behar dutenak, erritmoa, ezin garela sentikor sentitu, ez dugula negarrik egiten... Guk adimenak, burua; beraiek sentimendua... Eta paperak aldatzen direnean (bai horixe, paperak, askotan antzerki funtzio batean gaudela ematen duelako), flipatu egiten dut ere... Ertzak maite al ditugu? Buf! Beno, ba lagunek taldean horrelako mezuak bidaltzen dituztenean, paso egingo dut, baina ez naiz isilik geldituko. Ozen esatera noa "horrelakoek ez dute graziarik".

  • Ez naiz inoren jabea, ezta inoren jabetza. Norbait nirekin egon nahi badu, biok horrela nahi badugu, elkarrekin egongo gara. Hitzegin beharra dagoela, pentsatu beharra. Eta ez nago bapatean guztiok harreman irekiak izan behar ditugula, guztiok guztiokin enroilatu behar garela norbaitekin gaudenean (arraroa norbaitekin egotearena... gutxitan gaude bakarrik...). Harreman askeak nahi baditugu, aske sentitu harremanetan guztia hitzegin eta adostu behar dugula. Adostu, akordioak egin... Harremanaren zati batek guztia alde batera utzi ez dezan, bere beharrizanak alboratu ez ditzan... Orain ni naiz zerbait behar duena, baina baliteke bihar zu izatea, bera izatea. Beharrizanak aldatu egiten dira, desioak bezala. Gaur primeran datorkiguna... nork daki bihar beharko dugun ala ez... Eta ipunek, pelikulek, liburuek... normalean gauza horiek nork uzten dituenaren idei bat ematen digute. Guzti honi buruz pasa den urtean hitzegin genuen (sakatu hemen berriro irakurtzeko).

  • Begiruneari buruz hitzegiten dudanean Aretha Franklinen abestia datorkit burura. Bai, errespetua. Erreza, ezta? Sakatu hemen honi buruz berrio irakurri, pentsatu eta eztabaidatzeko.



Gure #BBPlaylist ean entzungai duzue!


Beno, ba taularen gainean noan bitartean pentsamendu guzti hauek etortzen zaizkit gogora. Itsasertzera ailegatzear nago. Zereginak martxan jartzea zaila izango da. Eraikitako deseraiki behar dut. Nire inguruan eraikitakoa, nire pentsamenduak, ni neu. Eta gero ingurukoekin animatuko naiz, lagunak, familia... Adi! Gauza bat argi utzi nahi dut. Besteek diotenari buruz paso egiten dut. Arraro xamarrak garela esaten badidate/badigute... paso! Harremanak bizitzeko eredu berriak bilatzera noala argi dut. Egunean, egunero, nire ondoan dagoenarekin, ez goian, ez behian, ondoan. Guztia pilo bat hitzeginda, elkarri uelrtuz, errespetatuz. Goazen!


Guardar

Guardar

Guardar

Guardar

Guardar

krispetak


Igandea da. Larunbata joan da, baita ostirala ere eta astelehena atzo baino gertuago dago. Nola demontre joaten dira asteburuak hain azkar? Ostiralean dena egiteko denbora dugula uste dugu... eta zas! Bapatean igande arratsaldea dator bere tristura guztiarekin... Eta hori gutxi ez balitz, bapatean telebista piztu eta gure buruari “Peli romanticona hoietako bat ikusiko dut” esaten diogu. Baina ze demontre...


Tom Hanks, Julia Roberts, Hug Grant, Drew Barrymore, Ryan Reynolds, Rachel McAdams, Sandra Bullock, Ryan Gosling, Lily Collins, Renee Zellwegger... antzezleak sufritzen ikusteko gogoak dituzu. Sufrimendua, baina guztiok dakigun amaierarekin, noski. Gure pantailetan The end, amaiera, Fin errotulak agertzen direnean ikusi ditugun bizitzak gureak izatea gustoko izango genuke... Bufff!!! Ba nik paso egin nahi dut, egia esan. Sufrimenduari, kontrolari, jabetzari... ezetz esatera noa eta askatasunari, poztasunari, gogoari, desiari baietz!


Normalean amodiozko pelikula guztiek proposamen bera dute. Mutil batek neska bat ezagutzen du (bai, halakoxea da, zergaitik dira hain heterosexualak amodiozko filmak?!), hasieran ez daukate erlazio ona, edo neskak ez du interesik azaltzen mutila gehiago ezagutzeko, edo lagunak dira.... eta badago gidoian beti sufritzeko arrazoi bat: klase ezberdinekoak direla, mutilak iragan iluna du, gurasoak aurka egiten diote harremanari, edota neska extralurtarra da, edota zenbait kasutan... sorgina ere izan daiteke! Baina amodioak guztiarekin ahal duelaren uste horrekin aurrera egiten du filmeak. Normalean neska eta mutila banantzen dira eta betikotasunaren, para siempre idearekin etorkizunean berriro elkartzen dira eta sentimendu hoiek berriro pizten dira. Zenbat pelikuletan ikusi dituzue horrelakoak? Haimaka filmetan!


Beno, ba maitasun pelikula gidoi honekin nolabait amaitzen duen pelikula bat aurkeztu nahi dizuegu.


Hona hemen nolabait (nolabait esan nahi dugu... zaila delako ere bestelako harreman ereduak aurkitzea... Orain Sense 8 telesaiaren harremanak etorri zaizkigu gogora. Harreman batzuk nahiko heteroarautuak dira, noski, beti bezala, baina zer diozue  Lito, Hernando eta Danielak duten harremanari buruz? Edota Nomi eta Amanitak dutena, zer iruditzen zaizue?... Zuen iritzien zai gaude!) apurtzen duten maitasun pelikula.



500 egun elkarrekin


Desamodio istorio bat da hau. Eta spoilerrik egin nahi ez dugun arren, kontatuko dizuegu azkenean mutila ez dela neskarekin gelditzen... Neskak oso garbi esaten du ez duela ezer seriorik nahi. Zergaitik jartzen garen askotan besteen erabakien gainetik? Bai lagunak, hau desamodioaren inguruko pelikula bat, eta badakigunez, desamodioa amodiaren zati bat ere izan daiteke. Zer dela eta egiten zaigu hain zaila guzti hau kudeatzea? Gure zai dagoen pertsona horren irudia saldu digutelako, laranja erdiaren istorian ere sinestarazi nahi digutelako...


Gai honetan interesatuak bazaudete, bi post aurkeztu nahi dizkizuegu:

Bata, Proyecto Kahlo-ren “Películas anti-románticas: mostrando el amor real en el cine” (http://www.proyecto-kahlo.com/2017/05/peliculas-antiromanticas-mostrando-amor-real-cine/) eta Diners aldizkarian agertutako posta bestea (http://revistadiners.com.co/ocio/28521_cinco-peliculas-antirromanticas/).


Eraikiz kolektiboak aurkeztutako galdeketa ere aurkeztu nahi dizuegu.


Beraz goazen pelikulak alde batera uztera, eta goazen maitasuna Beldur Barik Jarrerarekin bizi eta gozatzera! Askatasunean, sufrimendu ezan, gozamenean oinarritutako harreman berriak eraikitzera!


Guardar

Guardar

Eraldatu dezagun batera! Email bat jasoko duzu hileko berriak biltzen dituen boletinarekin. Izan zaitez lehena, guztiaz enteratzen!

Jarraitu gaitzazu
Sare Sozialetan!

Facebook Twitter RSS YouTube Instagram Telegram Spotify