Pentsatu, eztabaidatu eta ekin
Beldur Barik jarrerarekin!
Aurreko post-ean armairuei buruz hitzegin genuen. Nola atera armairutik, nola txikitu armairu hoiek, ze erraminta dauden ere armairutik ateratzeko... Aste honetan bi erraminta aurkeztu nahi dizkizuegu genero eta aniztasun sexualaren inguruan.

Bata STEE-EILAS atera berri duen gida bat da “Genero eta aniztasun sexualerako gidaliburua”.

Guzti honetaz hitzegiteko, Zuriñe Estivariz (Txiki) izan dugu solaskide. Zuriñe STEE-EILASeko kidea da, eta baita LGTBIQ taldekidea ere.

gida-213x300Zergaitik eta zertarako gida hau?

Zergatia oso erraza da, eskola komunitatean aniztasunaren inguruan hutsune argi bat dagoelako. Ikasleak ezezik, irakasleak, familiak...anitzak dira, baina hala ere familia eredu bakarra, edo bizitzan aukera bakarra egongo balitz bezala jokatzen jarraitzen dugu.

Haurrak txikiak direnean, eredu bakarrean hezitzen ditugu, aukera bakarra ematen diegu... haur hezkuntzan eta lehen hezkuntzan oso txikiak omen dira aukera desberdinak eskeintzeko, baina ez dira txikiak etorkizunean ze nolako gizon eta emakumeak diren ikasteko, ezta , ze harreman afektibo sexualak izan behar dituzten barneratzeko.

Familia, komunikabideak, jendartea, eskola komunitateak, bide berdinetik bideratzen ditugu...askotan bigarren hezkuntzan gaiaz hitz egiten da, aukera denak aipatzen dira, baina bigarren hezkuntzan daudenerako oso barneratua dauzkate, bere genero rolak eta bikote harremanak norekin eta nola izan behar diren.

Bulling LGTBIfobikoa berria ez den arren, askotan, beste alde batera begiratzen dugu, haurren gauzak direla aitzakitzat hartuz, eta behar duen garrantzia ez diogu ematen. Bitartean pertsona askok sufritzen jarraitzen dute.



Lala Mujikak, Aldarteko psikologoak, aurreko post batean horrela zioen: “Eskolak jarraitzen du izaten armairutik ateratzeko inguru latzena”.

Bai. Haurrak eskolan daudenean , haurrak edo nerabeak dira, oso gazteak , eta familia , lagun, eta beren etxeko parketik haratago ezer gutxi ezagutzen dute. Generalizazioak onak ez diren arren, askok besteekiko desberdin sentitzen dute beren burua, eta txikitatik ez diren zerbait antzezten oso ondo ikasten dute. Bulling LGTBIQfobikoa eskolan ikusten dutenean, helburu bakarra dute,hau da beraien gorputzean LGTBIQfobia ez pairatzea. Beldurrak eraginda, ez dagokien pertsonai bat interpretatzen dute. Eskolan beren sentimenduak adierazteko beldur dira, etxean ez dira ausartzen... Askok ez daukate beste gay, lesbiana, edo trans-en berri, edo lasai hitz egiteko aukerarik, eta horrek izugarrizko bakardade batera eramaten ditu.

Gida hau ez dago bakarrik ikasleekin lan egiteko zuzendua, baita irakasle, eskolako lagile eta familiekin lan egiteko diseinatuta dago.

Eskola komunitatean ikasleak, familiak eta irakasleak daude. Gero eta familia anitzagoak ikusi ahal ditugu eta familia hauek behar duten tratamendua emateko eskubidea daukate, baita familia hauen haurrak ere. Bestalde , eskolako beste haurrek familia eredu desberdinak daudela ikasi behar dute. Eskolan familiak lantzen direnean, edo eta, modu transbersalean, familia ereduei buruz hitz egiten denean, ezin da eredu bakarra azaldu.

Bestalde irakasleak ere anitzak dira. Irakasle hauek armairutik lasai atera ezean, ze motatako hezkuntza sortu dezakegu? Ze trasmititu dezakegu? Askotan zaila da langileen aurrean gure nortasuna adieraztea, beti? Ez beti ez, heterosexualak egunero konturatu gabe hamaika aldiz ateratzen dira armairutik. Irakaslegoaren artean, bakoitzak bere nortasuna lasai adierazten lagundu behar dugu. Bestalde, irakaslea ikasle LGTBIQ-ren erreferente onuragari bat bihurtu daitekeela ez dugu ahaztu behar.

Familiak jendartea bezain anitza da, beraz,familia batzuk, LGTBIQfobikoak dira. Hau dela eta , irakasle askori asko kostatzen zaie familien aurrean armairutik ateratzea, eta askotan, familiak LGTBIQ direlaren berri jakingo dutelaren beldurrarekin bizi dira.

LGTBIQ pertsonek ereduak behar dituzte euren buruak identifikatzeko.

Pertsona guztiak erreferente onuragarriak behar ditugu, baina pertsona askok gaur egun LGTBIQ erreferente bakarrak komunikabideen bidez izaten dituzte. Erreferente errealak behar ditugu, ez bakarrik telebistaren bidez ezagutzen ditugunak, baizik eta gure egunerokotasunean parte hartzen duten pertsonak erreferente bihurtzea ezinbestekoa da. Irakaslea, okina, autobuseko gidaria, medikua, herriko suhiltzailea, futbolariak...

Kontzeptuak ezagutzeak bere garrantzia du.

Zerbaiti buruz hitz eiten dugunean, zertaz ari garen jakin behar dugu. LGTBIQ sigla bakoitzaren esanahia jakitea ezinbestekoa da,.pertsona bakoitzari behar duen laguntza eskeintzeko, laguntza nola bideratu jakin behar dugu. Ze baliabide erabili behar ditugun jakiteko ezinbestekoa da ondo informatuak egotea.

Konfidantza giroa sortzeak ere.

LGTBIQ pertsonak, konfidantza giro izan ezean ez dira armairutik aterako, iraina eta bortizkeria jasateko beldur egongo baitira, horregatik garrantzitsua da, konfidantzako norbaitekin hitz egin ahal dutela jakitea.

Ez aurresuposatu jende guztia heterosexuala denik.

Jaiotzen garenetik ze genero dugu aurresuposatzen da, baita heterosexualak garela ere. Norbait berria ezagutzen dugunean, beti , heterosexuala dela aurresuposatzen dugu, eta askotan beren bikote, bizitza...buruz galdetzen diegu, jasoko dugun erantzuna , espero ez duguna izango dela kontutan izan gabe. Ezin da ezer aurresuposatu.

Askotan ikasleek irainaren bidez ikasten dute zer diren eta nola baztertzen den haiena bezalako desia duen jendea.

Ohikoa da marika, marimutil...bezalako hitzak entzutea, askotan esanhaia ez dakiten haurrengandik ere bai, ez dakite zer den, baina ona ez dela azkar ikasten dute. Lumadun askori marikoi, marimutil deitzen zaie, txiki-txikitatik. Beren genero rola ondo antzesten ez duen orori atzikitzen zaizkie marikoi, marimutil hitzak. Askok aurrerantzean ez dira ez gay , ez lesbiana, ez trans, baina, beren luma kontrolatu behar dutela ikasiko dute. Beste askok gay, lesbiana edo trans-ak izango dira, eta marimutil, marikoi hitza txikitatik entzungo dute. Urteak pasa ahala konturatuko dira, gay , lesbiana k edo trans-ak direla.

Genero eta aniztasun sexualerako gidaliburua. stee-eilas

Hezkuntzan ez dago esku hartze neutrorik, hots, egiten (ez) dugun orok bere ondorioak ditu.

Eskola komunitateko pertsona oro heterosexualak izango balira bezala tratatuz gero, beste izaerak isilarazten dira. Isilarazteak eta ez jakintasunak bulling lesbohomotrasfokioa eragingo du. Eta ez, ez dago esku hartze neutrorik, edo izaera posible guztiak kontutan hartzen dira, gero pertsona bakoitzak bere bidea, bere nortasunarekin bat egin dezan, edo heterosexualitate bakar batetara, eta bi genero posiboleetara bideratzen ari ditugu pertsonak.

Familia anitzen inguruan ere hitzegiten duzue.

Atzean geratu dira aita , ama eta sema alabak soilik ziren familiak. Ohikoak diren arren ez dira bakarrak. Adopzioak, bananduak, homoparentalak...gero eta familia anitzagoko jendarte batean bizi gara, eta ez dugu ahaztu behar , beti egon diren arren, gero eta ohikoagoak direla LGTBIQ familiak. Eskolak egoerari aurre egin behar dio. Iadanik ez du balio eskolako paperetan, ama eta aita soilik jartzea. Jendartea errealitatera egokituz doan heinean , eskolak ere egokitzen joan behar dira.



LGTBIQfobiari ere garrantzi haundia ematen diozue

Eskoletan LGTBIQfobia ematen da. Baina honen aurrean ohikoa da beste alde batera begiratzea, haurren gauzak direlaren justifikazioarekin aurre ez egitea, ezikusia edo ez entzunarena egitea, eta beste askotan ezjakintasunagatik onartzea. Bortizkeria bakarrik ez da izugarrizko jipoi bat ematea, edo irainik mingarrienak izatea, txiste , burlak, edo beste modu askotan eman ahal dira. Hau detektatzea ezinbestekoa, eta detektatzeko LGTBIQ fobia zer de jakin behar da. Txiste eta esamesei garrantzia eman behar zaie, eta honen aurrean oso garrantzitsua da adi egotea. Askotan ikasleak LGTBIQfobia jasaten ari dira, baina ez dira salatzera ausartzen, antzematen dutenak ezikusiarena egiten dute, eta etxean ez du ezer esaten...hau guztiak oso ondorio larriak ekar ditzakeela argi izan behar dugu.

Ikasle izanda, egunerokotasunean, zer egin dezaket nik aniztasun hori bermatu, agerian utzi eta isladatzeko?

Ikasleak oso anitzak dira, baita egoerak ere bai.Batzuk familian lasaitasun osoz LGTBIQ direla azaldu ahal dute, eta beste batzuk ordea, etxean jakingo dutelaren beldur bizi dira. Familia oso garrantzitsua da. Bestalde, herri txiki batean bizi edo hiri haundi batean bizitzea desberdina da.

Pertsona bakoitza desberdina den bezala, egoera bakoitza ere desberdina da. Garrantzitsua da, hasieran konfidatzazko pertsonen bati kontatzea, familiako norbait, lagunen bat, irakasle bat...batzuk erraz atera ahalko dira armairutik, beste batzuei ordea asko kostatuko zaie. Horiei adi egon beharko gara ahal den heinean langundu ahal izateko.

ALDARTE T NTDMOS espacio para jóvenes

Aniztasun sexuala jorratzeko beste erraminta interesgarri bat Aldartek eskaintzen digu bere T NTDMOS! Gazteentzako Gunean, LGTB aholku eta informazio gunean. Bertan, zure orientazio sexuala edo genero nortasuna dela eta sortzen zaizkizun galdera guztiei buruzko argibideak eta aholkuak aurkituko dituzu.

Lesbiana, gay, transexual, transgenero, bisexuala zarela, zalantzak dituzula eta ez dakizula nora jo? Aldarteko T NTDMOS! Foroan parte hartu dezakezu eta bertan laguntzarako taldeak aurkituko dituzu, zure sexu-orientazioaz edo genero-nortasunaz askatasun osoz hitzegiteko tartea duzu.

ALDARTE T NTDMOS 2

Aldartekoek galdetegi ederra sortu dute sexu-aniztasuna eta genero-nortasuna hobeto ezagutu eta ulertzeko: Nola bizi duzu aniztasuna? Bertan zure buruan darabiltzaten idei pilo bat dituzu: Halako batean zure lagunik onenak gay edo lesbiana dela aitortu dizu. Zuen arteko harremana aldatuko dela uste duzu? Zure kuadrilan homosexuala, transexuala, bisexuala agertzeko eta horri buruz hitzegiteko askatasuna dagoela uste duzu?... eta galdera gehiago. Onena, sartzea eta beti diogun moduan, kuxkuxeatzea eta hausnartzea!!!

ALDARTE TNTDMOS GALDETEGIA


Hurrengoan eskola eta lagun taldea hurbil ditugula gaur ikusitakoarekin, bullying translesbohomofobikoari buruz hitzegingo dugu. Bazterkeria egoerarik ikusi duzu zure inguruan zure edo beste pertsona baten genero edo aniztasun sexuala dela eta? Nola egin diozu aurre egoera honi? Argi ikusi behar dugu guztiok zeresan eta zeregin bat dugula bullying translesbohomofobikoaren aurrean... aurre egin!!!

Aurreko postetan garatutako idei bat "pasar desapercibidx" izan da.. Bale, maritxua zara, baina ez duzu zertan etengabe horren berri eman beharrik, eta are gutxiago nirekin zaudenean… eta mundo guztiari esateko grina hori… ni mutila (edo neska) ez noa txapa botatzen neskak (edo mutilak) atsegin ditudala… beno, zuretzako ez da garrantzitsua izango, aurresuposatzen baita heterosexuala zarela eta ez dagoela armairu heterosexualik.

Armairutik ateratzeko mila modu daude, eta pertsona batentzat balio duena, beste batentzat ez du ezertarako balio (gauza guztietan bezala...). Gure bizitzan edozein gauza garrantzitsuari aurre egiten diogun bezala jokatu behar dugu, hau da, baiezkortasunez jokatuz baina inuzente izan gabe, zihurtasunez, ez dadila izan bronka baten emaitza... Guzti hau esatea erraza da, baina armairuak deusestatu behar ditugu, ez dira pertsonak gordetzeko, jantziak gordetzeko baizik! Translesbohomofobiaz betetako armairuak txikitu ditzagun!

Norberak egin beharreko lana armairutik ateratzeko ez da lan erreza, eta gure inguruan ditugun pertsonen laguntza ezinbestekoa da ere une honi aurre egin eta gainditzeko.

Begira ikasle batzuk egindako lana armairu eta homofobiaren inguruan. Lehiaketa batetara aurkeztu ziren, eta jorratutako gaia beraien izan zedila bilatzen zuten. Baita ere beraiek parte hartzea, eta homofobia jorratzea erabaki zuten, guztiok ezagutzen baitugu institutuan edo kalean, armairutik atera den lagun edo ikaskide bat. Bota begirada bat beraien lanari, badago ere inkesta bat galdera interesgarriekin... Iadanik beraien lana amaitu dute, baina bertan dauden ondorioak ere oso interesgarriak dira.

¿Hay armarios en las aulas? proiektua. https://armariosenlasaulas.wordpress.com/ ¿Hay armarios en las aulas? proiektua. https://armariosenlasaulas.wordpress.com/

Umore pittin bat jarriko diogu guzti honi... armairutik atera garen jendearen istoriak oso desberdinak dira... begira ama honen erantzuna alaba lesbiana dela esaten dionean!



Aspaldi ere hitzegin genuen armairutik ateratzeari buruz. Andreak bere esperientzia eta bizipenak kontatu zizkigun. Gogoratzen?

TRANSLESBOHOMOFOBIAREN KONTRAKO EKINTZAK:

Dia para salir del armario:

dia para salir del armario

JÓVENES SIN ARMARIOS

 


Ze erreakzio izango ditut nire lagun taldean eta familian gay, lesbiana edo trans naizela aitortzen badut? Galdera honek gure buruan etengabe azalerazten da armairutik ateratzea pentsatzen den bakoitzean. Orduan hobeto da ezkutuan jarraitzea? Ez aipatzen jarraitzea? Heterosexuala naizela pentsatzen jarraitu dezatela? Egia da ez dagoela formula magikorik, bakoitzak ahal duen moduan egiten duela… eta Ellen Page bezala txalo zaparrada bat espero badugu… baliteke horrela gertatzea, ze demontre! Baina egia da Ellen Page-k emandako diskurtsoa hunkigarria dela, zer iruditzen? Badakigu ere berriro jartzen dugula... baina ze demontre! neskak merezi du!



Hurrengo postean sexu aniztasunaren inguruan hitzegiten jarraituko dugu. Egunekotasunean eskolan, institutuan denbora asko ematen dugu, han daude nire lagunak, nire harremanak… nola erantzun orduan gay, lesbiana edo trans naizela esaten badut? Lagun mina bada esaten duena? Nire irakaslea bada?

INTENTO SER NORMAL

Esta misma semana hemos hablado del binarismo, del sistema que establece únicamente dos categorías, la de chicas y la de chicos. Y no parece que sean tan inamovibles… ¿no? ¿Cómo lo viste tú? ¿Crees que la identidad sexual sólo puede ser chico o chica? ¿Que la identidad de género (chico o chica) está totalmente determinada por nuestra identidad sexual? ¿Y si metemos a los deseos en toda esta movida? ¿A un chico sólo le puede gustar una chica? ¿Y a una chica un chico? No, no, no… ¡¡¡la vida es mas que eso my friend!!! Mucha gente queda excluida de este sistema binarista… la gente intersex, la gente trans, las lesbianas, gays, bisexuales….

En el anterior post vimos como el sexismo es un ingrediente importante en esa estructura binarista… pero también la heteronormatividad… la heteronorma… el pensar que todo el mundo es heterosexual… presuponer que todo el mundo es heterosexual, lo normal es que te gusten las chicas si eres chico y los chicos si eres chica. Y si ponemos todo patas arriba?. ¿Recordais este video?



Desde la infancia nos han transmitido que lo normal es ser hetero, y no sólo eso… si no que todas las familias estén formadas por ama y aita. Aunque todas nos son así…



Sabemos que las personas y las familias somos diversas. Que no existe una única norma para vivir nuestra vida, nuestras relaciones, nuestra sexualidad. Que lo normal no es ser heterosexual, que nos tenemos que sacudir de encima todas estas diferencias entre lo que es normal (mejor dicho, lo que nos han dicho que es normal) y lo que no lo es (kaxuen! De nuevo nos han dicho esto también). Porque estas diferenciaciones lo único que crean son desigualdades, y la homofobia es solamente eso… el rechazo a personas con actitudes y comportamientos que se han establecido como no normales, relacionados con la homosexualidad. Y la base de todo esto es el heterosexismo, el creer que la heterosexualidad es la norma.

Como dice Viruta FM… normal es el programa de mi lavadora!!!!

Gure jendartea bitan banatua dago, emakume eta gizonak. Bizitza osoan zehar eragingo digun baldintza ukaezina, bai… aukeratu beharra komunera goazenean, galdetegi bat bete behar dugunean, baita ileapandegira bagoaz… baina hau ez da bat-batean sortzen… jaio aurretik dagoen zerbait da. Hardunaldian zehar norbaitek hurrengo galdera egingo zuen momenturen batean… fijo… “neska a la mutila?” Eta erantzunak dakarrena… neska bada arrosa izango da bere kolorea, goxoa izango da bere izaera, gonak eta soinekoak jantzi ahal izango ditu, bere izaera kontra ez egitearena izango da… Eta mutila bada? Urdina izango da bere kolorea, indartsua izango da, ausarta… eta momentu horretan bertan, oraindik jaio gabeko haurra,genero batera edo bestera bideratzen hasten dira. Guraso batzuk ere neska a la mutila nahiago duten aditzera ematen dute, “mutilak errazagoa daukate bizitzan, emakumea bada gehiago hitz egin ahal izango dut berarekin...” beraz, haurra jaio aurreko aurreritziak ugariak eta zabalak dira.



Eta hau aldatu nahi badugu? “beno, horrela izan da beti eta horrela da…” buf!!! Eta hortik ateratzerik badago? Ez badugu gure burua ez bata ezta bestean antolaturik edo sailkatua ikusten?



Nola deitzen diogu emakume eta gizonen arteko sailkapenari? Seguru entzuna duzun sistema binarista da honen erruduna. Binarismoak emakume/neska eta gizon/mutil arabera antolatzen du gure gizartea. Eta sistema hau, sexista izateaz gain (mutil/gizonei pribilegio batzuk ematen dizkiolako) binarista da. Sistemak ez ditu onartzen marra hortatik ateratzen den guztia, emakume jaio bazinen baina ez badituzu gizarteak ezartzen dituen portaerak edo estereotipoak (genero rola deitutako hoiek) jarraitzen... MEEEKKKK!!! Sistemaren genero polizia zure atzetik joango da!!! Zein den polizi hori? Froga bat egin dezagun... “emakume” bat izan behar dena eta “mutil” bat izan behar dena kontutan harturik (emakumea: goxoa, altu hitzegiten ez duena, ile luzea, jantzi femeninoa... mutilaren kaxuan: indartsua, ausarta, ile motza, jantzi maskulinoa...) zenbatek pasatuko genuen genero test hori? Baina test honek ere kanpoan uzten ditu trans pertsonak, marimutilak., luma duten maritxuak.. (lasai, hilabete osoa dugu horretaz hitzegiteko!)

Hona hemen hilabete honetan zehar landuko ditugun gaiak ulertzen lagunduko digun irudi bat...

Genderbread Persona

 

Orain badakigula gure gizartea sistema binario batean antolatzen dela, eta sistema horren antolaketak desberdintasunak sortzen dituela… Sistema binario honi aurre egiteko erramintak lortzen saiatuko gara…
Gaietan sartu baino lehen goazen Nazioarteko egun honen ospakizunaren zergaitia ezagutzera….

Zergaitik ospatzen da Ekainaren 28a?

New York hiria, Greenwich Village auzoa, 1969ko ekainaren 28an, larunbata, gaueko 1.20ak, Stonewall Inn taberna. Ez zen lehenengo aldia gay, lesbiana, transexual eta trabestiek sarri joaten ziren taberna horretara polizia sartzen zela. Oraingo honetan esku artean zuten alkohol salmenta ikertzeko baimena aitzakia zuten. Benetako asmoa bestelakoa zen, gay, lesbiana, bisexual eta transexualak jazartzea, gogoratu behar baitugu garai haietan, homosexuala izatea burutik sano ez egotea zela, zigortua zegoen, gaixotasun bat zen… eta ezin zen harreman homosexualik izan kartzela zigorra edota tratamendu psikiatrikorik pairatu gabe.

Stonewall Bar (Larry Morris/The New York Times) Stonewall Bar 1969

 

Hipotesi desberdinak daude han, gau horretan gertatu zenari buruz. Esan bezala, ez zen lehenengo aldia bertan polizia sartzen zenik eta atxiloketak egiten zituela.

Baina gau horretan zerbait desberdina gertatu zen. Barruan zeuden hainbat lagun identifikatu eta kanpora aetera zituzten atxilotzeko, baina haietako batek, eta hemen hasten dira hipotesi guztiak dantzan, gazte, lesbiana edo transexual batek, jasatzen ari zen indarkeriari aurre egin eta muturreko (hostiko…) batez erantzun zion. Bapatean polizia joka hasi zenean, kanpoan zegoen jendartearen haserrea piztu zen, Stonewall gertarakariei hasiera emanez. Kaleak poliziaz bete ziren, eta egunak behar izan zituzten amorruak, nekeak, nazkatuta zeuden gay, lesbiana, eta transexual guzti haiek mendean hartzeko.

Gertakari hauen ondorioz, norberaren sexu joera harrotasunez bizitzeko txinparta ere piztu zuen. Handik hilabete batera New Yorkeko komunikateak GLF (Gay Liberation Front) sortu zuen. Eta urtebete geroago, istiluen urteurrenaren harira, manifestazio bat antolatu zuen, Ekainaren 28an, urtebete lehenango istiluak gertatu ziren egun berean. Eta orainarte…

Stonewal Inn taberna Stonewal Inn taberna

 Hauxe da gau hartan poliziek eta han bildutakoek entzundako abestia:

We are the Stonewall Girls/ We wear our hair in curls/ We wear no underwear/ We show our pubic hair/ We wear our dungarees/ Above our nelly knees (Stonewall-eko neskatilak gara/ ilea kizkirtuta daramagu/ ez daramagu azpiko arroparik/ eta pubiseko ileak erakusten ditugu/ gure emakume belaunen gainetik



Hauxe da Nigel Finch-en filma Stonewall (1995). Ikustea gomendatzen dizuegu gertatutakoa ezagutzeko.




Stonewall filma. Nigel Finch (1995) Stonewall filma. Nigel Finch (1995)

Otra peli que se ha estrenado recientemente y muy recomendable es PRIDE (2014), una película de Matthew Warchus, que nos enseña que las luchas que se unen… se hacen más fuertes!

Pride. Matthew Warchus (2014) Pride. Matthew Warchus (2014)



Beste (h)istorio batzuk….

LGTBI banderaren historioa

Jatorrizko bandera Gilbert Baker-ek diseinatu zuen eta 1978ko Ekainaren 25an erabili zen lehen aldiz, San Francisco-ko Harrotasun Jaialdirako. Esan omen da Baker Judy Garlandek abestutako “Over the Rainbow” abestiak inspiratu zuela. Garai hartan banderak zortzi kolore zituen, bakoitza bere esanahiarekin:

Gay bandera

1978ko azaroaren 27a, Harvey Milk-en hilketaren ondoren, ortzadarraren banderaren salmenta haunditu zen. Eskaerari aurre egiteko, banderaren bertsio berri bat egiten hasi ziren, arrosa kolorea kenduz.

1979an banderak berriro aldaketa bat jasan zuen. Bandera San Francisco-ko argi-zutoietan jartzen zirenean, erdikaldean zeuden koloreak ez ziren oso ondo nabarmentzen edo ezberdintzen, beraz, turquesa kolorea kendu zen, horrela gaur egunean dugun bandera sortuz.

Bazenekien kontatu dizugun guzti hau? Orain historio apur bat ikusi dugula, goazen beste gaien inguruan hitzegitera, generoak dantzan jartzera binarismoarekin, normaltasuna apurtzera kuestionatu hutsarekin, armairuak apurtzera… Kuxkuxeatu ere historia gehiago interneten!!!


Badago esaldi bat esaten duena “Aipatzen ez dena, ez da existitzen”. Beraz… goazen guzti honetaz hitzegitera!


 

Eraldatu dezagun batera! Email bat jasoko duzu hileko berriak biltzen dituen boletinarekin. Izan zaitez lehena, guztiaz enteratzen!

Jarraitu gaitzazu
Sare Sozialetan!

Facebook Twitter RSS YouTube Instagram Telegram Spotify